2010 - Het Zouthuis

Informatie

Titel: Het Zouthuis

Auteur: Peer Wittenbols

Regie: Els Heijs

Regieassistentie: Hans van der Linden

 

Opvoeringsdata: 19,20,25,26 en 27 November

Locatie: Theater De Bussel Oosterhout, Zaal de Kluiz


Crew

Productieleiding: Erika Smits

Decorontwerp en Bouw: Jan-Fedde Bakker

Kleding: Mariëlla de Cock, Franske van Bekhoven-Oomen, Willy Trommelen-van Kessel, Ellen Verhoeven-Broeders.

Attributen: Marian Kessens

Geluidsontwerp: Els Heijs

Grime: Elly Akkermans

Licht en Geluid: Hans van der Linden

PR & Sponsoring: Erika Smits, Marian Kessens, Marian Verschuren, Hans van der Linden 



Synopsis

Je bent nog maar net een jaar papa en mama en dan sterft je ernstig zieke kindje. Wat moet je dan in hemelsnaam doen? Je versiert het kistje, maakt een verwerkingssite, bedenkt een rouwprogramma en zoekt troost en steun bij je familie.

 

Het Zouthuis is een villa ergens in de duinen, het is de plek waar Ilse, de moeder van het overleden kindje, samen met haar zus en twee broers is opgegroeid. Het is de plek waar de familie samenkomt om de wake bij het overleden kindje te houden.

 

Zo’n wake daar moet je toch even tijd voor vrij maken? Ook al heb je het zelf heel druk met allerlei andere zaken, je gunt je zusje toch het alleenrecht op verdriet. Ondertussen weet je niet wat je moet zeggen dus geef je troostcadeautjes, klaag je over de groentesoep, zet je je zwager nog een keer goed voor paal, stelt en passant je nieuwe vriendinnetje voor en blijft vooral zo ver mogelijk uit de buurt van het kistje. We zijn er toch?

 

Schrijver Peer Wittenbols weet van deze bijzondere familiesituatie een verbale shootout te maken. Keihard, maar ook ontroerend. Scherp en absurd komisch. Woorden slaan diepe wonden maar stiltes zijn dodelijker. Familiecynisme ten top, verbijsterend herkenbaar.  Regisseur Els Heijs: “En ondanks de giftige taal die ze spugen gebeurt er iets onverwachts: je krijgt sympathie voor de personages.”

 

De acteurs van Toneelgroep Link laten het publiek alle hoeken van de huiskamer van het Zouthuis, hun ouderlijke woning, zien. In Theater de Bussel in Oosterhout benutten zij de intimiteit van de Kluiz om een ruwe rouwsfeer neer te zetten. U zit als het ware aan de koffie bij de familieleden. Intiem en confronterend. Durft u deze familie aan?


De Spelers

Willy (Mariëlla de Cock)

Hallo, ik ben Willy en ik woon in het Zouthuis, ons huis, het huis van Walter en mij. Maar Walter is weg: heeft me verlaten voor een tutje van 25. En nu woon ik hier alleen en mag ik het huis nu alleen onderhouden en opdraaien voor alle kosten. Maar dat kan ik niet meer. Ben niet naar het kind zijn verjaardag geweest. Ilse vindt dat niet fijn. Maar vandaag komt ze met het kind en de rest van de familie. Dit doe ik voor Ilse. Ik heb zelfs soep gemaakt. Ze heeft het moeilijk genoeg gehad de laatste tijd. Ik ben benieuwd of ze het ziet. Ik hoop dat ik mijn geheim kan bewaren tot na de begrafenis. Ze zullen het wel begrijpen, want voor mij is het ook niet gemakkelijk geweest de laatste tijd. Veel en niets zeggend is Willy. Egoïstisch, maar ze heeft ook te kampen met verdriet. Ze lost dit op door over iedereen heen te walsen: ze weet niet beter. Een ontzettend uitdagende rol voor mij

Benja (Patrick van den Brand)

Ik hou het kort, want ik ben druk met van alles. Telkens met wat anders, dat ook. Ik verveel me nogal snel, weet u. Als kind al genoot ik meer van het bouwen van hutten dan van de hut zelf, versleet ik hobby na hobby en was mijn zakgeld al uitgegeven voordat het aan de geur van mijn portemonnee had kunnen wennen. Het is moeilijk om zo groot te worden, maar ik doe mijn best. En dan nu deze situatie. Ik moet naar het Zouthuis. Niet zeiken, Benja, gewoon gaan. Als ze maar niet in mijn zaken gaan lopen peuteren. Als Bore maar niet weer alles voor het zeggen heeft. Als ik maar niet te week word van die zilte geur die vroeger verbeeldt. En moet ik hem echt bekijken? Ook van dichtbij? Wat zeg je nou in zo’n situatie? Niet zeiken, Benja. Gewoon gaan! Kan ik je auto even lenen? Ik ben Patrick van den Brand en mag Benja spelen in ’Het Zouthuis’. Ik heb de afgelopen jaren in Tilburg als speler het theater ontdekt. Na fysiek improvisatietheater en een eerste ervaring met teksttoneel ben ik voor deze productie aangesloten bij de spelers van Link. En wel, toepasselijk dus, als Benja, de jongste van de familie.

Ilse (Kitty van Breughel)

Ik wou dat het morgen was.  Dan is alles voorbij. Ik wil niet dat het voorbij is. Ik wil dat ik wakker word en dat alles een nachtmerrie blijkt te zijn. Ik ben hier. Waarom? Omdat hij vond dat dat het beste was. Ik twijfel. Misschien hadden we hem thuis moeten houden. Nu zijn we hier. Bij mijn zus. Mijn broers komen ook. Een jaar heb ik niets van ze gehoord. En nu zullen we allemaal hier samen komen. Vanavond en vannacht. Ik wil niets aan het toeval over laten. Ik moet de controle hebben. Het moet gaan zoals ik het wil. Voor hem. En dan? Overmorgen. En wat dan? Wat ben ik dan? Wie ben ik dan? Kitty: Ilse is haar richting kwijt. Een jaar lang heeft ze geleefd voor haar kind en nu is dat voorbij. Wie is ze? Wat moet ze nu? Daar worstelt ze mee. Het zijn de vragen waarmee je altijd worstelt na een verlies. Daarom wilde ik heel graag zelf ook op ontdekkingstocht: hoe zit dat na een verlies. Ilse is een boeiende rol om te spelen. Ze is zielig, maar ook bij tijden vreselijk. Het bestuderen en uitwerken van de relatie die ze heeft met haar man en met haar broers en zus, was erg leuk. We hebben veel gepraat met elkaar en dingen uitgeprobeerd om er achter te komen, waarom “gewoon” praten zo moeilijk is voor deze mensen. Ik hoop dat we dat voor u als publiek duidelijk kunnen maken.

Theodoor (Hans van Rijsewijk)

Hallo allen, prettig met u kennis te maken en welkom in het Zouthuis. Ik ben Theodoor, echtgenoot van Ilse en als logische gevolgtrekking dus vader van het kind. Tja, ik had graag kennisgemaakt in andere omstandigheden. Niet dat ik deze kennismaking niet op prijs stel, laat ik duidelijk stellen dat ik dat zeker doe(stel je voor zeg). Maar ik bedoel hiermee aan te duiden dat kennismaking onder andere omstandigheden zonder meer de voorkeur zou hebben gehad… maar ik dwaal af… Het is een belangrijk moment voor ons, Ilse en ik. Een passend einde, een afscheid, een afsluiting. En dat is erg belangrijk. Vooral voor Ilse, daarom zijn we ook hier, zo hoort het, zo is het goed. Ilse heeft zo haar twijfels, maar daarom ben ik er ook, om haar te ondersteunen in deze moeilijke tijd. Het afgelopen jaar is zwaar voor haar geweest… Voor mij ook uiteraard, maar ja voor een moeder ligt dat toch anders…. De hele familie is er…… mijn speech is klaar…. ik ben er klaar voor……… we gaan dit samen goed afsluiten zodat Ilse en ik een nieuwe start kunnen maken…. Samen…. Ilse en ik….. toch? Hans: Hoi, ik ben Hans van Rijsewijk en inmiddels al een oudgediende bij LINK. De rol van Theodoor intrigeerde me vanaf het begin. Geen simpel karakter een complex karakter, moegestreden door de situatie, murw gebeukt door alles en iedereen. Die ondanks alle probeert positief te blijven….

Bore (Jan-Fedde Bakker)

 Korte introductie: Bore, 43 jaar, ongehuwd, eigenaar-directeur. Ik ben een beslisser, gericht op afspraken en pragmatisch ingesteld. Mijn verhouding tot mijn zussen en broertje is zoals die van de oudste verwacht wordt. De partners van mijn zussen liggen me niet en daar ben ik open in. Mijn verwachting van deze bijeenkomst is dat ik namens de familie een woordje zal moeten doen bij het afscheid. Daarnaast zal ik met Willy enige zaken moeten bespreken die verband houden met haar scheiding. Ik ben gevraagd te komen, dus ik zal er zijn, ondanks dat familie gedoe niet mijn ding is. In mijn onderneming heb ik daar een goede P&O afdeling voor, een goed zakenman onderkent zijn zwakke punten. Blijft Bore ‘buitenkant’ of zit er een mens achter de succesvolle zakenman? Dat is de uitdaging voor mij als speler. Het is lastig om een niet empatisch persoon te spelen, als je van huis uit wel gewend bent om je familie een kus en een knuffel te geven als je ze ziet. De andere karakters zijn ook stevig en de emoties lopen al snel hoog op. Hoe blijft zo iemand dan een “afstandelijke lul”. Gelukkig bevat het stuk een hoop humor want anders zou het heel wrang zijn om te zien hoe broers en zussen emotioneel langs elkaar schuren volgens de oude ingeslepen rituelen.

Babette (Britt van der Vaart)

“Ik ben de vriendin van Bore. Bore gaat altijd op stap, maar hij zegt nooit waarheen. Daar word ik gek van! We zijn ruim 3 maanden samen, althans ik noem het samen. Deze keer heb ik in zijn agenda en adresboekje geneusd en daardoor wist ik dat hij naar het Zouthuis ging. Als verrassing ben ik hem gevolgd. Die verrassing pakt echter anders uit dan ik had verwacht, en al snel beland ik in de meest gênante situaties". Babette is nieuwsgierig, speels, zorgzaam, flirterig en intelligent. Ik vind de rol van Babette erg leuk om te spelen, omdat ik bepaalde eigenschappen van mezelf in haar herken.” Ik hoop dat wij u met LINK een mooie en boeiende avond kunnen geven. Tot de voorstelling!


Foto Impressies


In de Pers

Recensie - Pagina 1

Recensie - Pagina 2



Video en Media

Van alle voorstellingen zijn Video Opnames gemaakt.

We zijn nog bezig met het aanmaken van een LinkTube kanaal....

 

Nog even geduld dus. Indien u niet kunt wachten, neem dan even contact met ons op.


Met Dank Aan